CzÂ?owiek to taki zwykÂ?y czÂ?owiek:
jak pierwszy czÂ?owiek drugi czÂ?owiek.
R??Â?nimy si?? jedynie tak bardzo podobnie
i przepadamy jak kamienie w wod??.
Kto?? potem nas wyÂ?awia - kto?? cenny ocenia
ile w nas wody pÂ?ynie a ile kamienia.

Od trzeciorz??du juÂ? tak rzÂ?dujemy
Â?adni mapy i wÂ?adzy. Wojny i pokoju.
AÂ? do ostatka swoich cech Â?yjemy.
I do??wiadczeni w cyfrach i wymiarach
figurujemy w kalkulacji ??wiata.

Bo czÂ?owiek to jest zwykÂ?y czÂ?owiek:
jak pierwszy czÂ?owiek drugi czÂ?owiek.
Jeden za drugim. Krok za krokiem.
Z wyrokiem czasu praw i nocy.

Tak samo: przedtem teraz potem.